“Homohorizontalis? Αυτό εδώ το ματσούκι (δείχνει το usb wireless receiver του υπολογιστή) δεν σε βάζει στο ίντερνετ?”
“Ναι. Τι, δεν σε βάζει?”
“Όχι, περιμένω εδώ τόση ώρα να ανοίξει η σελίδα και δεν κάνει τίποτα”
“Για να δω..

/palmface
“Homohorizontalis? Αυτό εδώ το ματσούκι (δείχνει το usb wireless receiver του υπολογιστή) δεν σε βάζει στο ίντερνετ?”
“Ναι. Τι, δεν σε βάζει?”
“Όχι, περιμένω εδώ τόση ώρα να ανοίξει η σελίδα και δεν κάνει τίποτα”
“Για να δω..

/palmface

Ένα από τα μειονεκτήματα του να αγοράζεις καινούριες κονσόλες για βίντεο γκέημζ είναι το οτι κολλάς περισσότερο από ένα εργοστάσιο τσιχλοφουσκών. Πραγματικά, από τότε που πήρα το αναθεματισμένο αλλά ΤΟΣΟ ωραίο και όμορφο και απαλό PS3 μου έχασα μεγάλη επαφή με τον έξω κόσμο. Οπότε ζητώ συγγνώμη που καθυστέρησα να αναφέρω αυτό το “νέο” αλλά ο χριστός κι η μάνα του, 20,000€ για το λογότυπο της ολυμπιακής?! Για να μικρύνουν τους κύκλους, να βάλουν πράσινο αντί για κόκκινο (προφανώς βάζελος ο τρομερά ευφάνταστος και ικανότατος γραφισταράς) και να βαρεθούν καν να κλείσουν τους κύκλους?? Δηλαδή οίκτο.
Περισσότερα στο γκρούπ του φατσοβιβλίου εδώ, όπου μπορείτε αφ’ ενός να το συζητήσετε με άτομα ανώτερου πνευματικού επιπέδου από εμένα τα οποία μπορεί να έχουν όντως κάτι να πουν , αφ’ ετέρου να δείτε πάλι τις εκδοχές του λογότυπου που δημοσιεύω και εδώ και παραδέχομαι ανοιχτά πως το παρόν άρθρο συντάχθηκε μόνο και μόνο για να τις δείξω στον κόσμο!



Έχω αριστερά μου μια κυρία που περιμένει e-mail από το γιο της για να της το εκτυπώσουμε. Ο γιος της λοιπόν έχει στείλει το e-mail, αλλά εμείς δεν το έχουμε λάβει. Ως τυπική θείτσα, μονολογεί-ρωτάει το αφεντικό μου που περνάει από μπροστά της ενώ περιμένει:
-Γιατί δεν έρχεται;
Απάντηση: -Για κάποιο λόγο μάλλον.
-Ναι, μάλλον.
ΣΩΠΑ ΡΕ! Τραμπλσούτινγκ Φορ Ντάμιζ; Και άντε και απαντάει έτσι ο τύπος. Η άλλη; Πραγματικά την κάλυψε αυτή η απάντηση; Δηλαδή εγώ όσο έκανα τεχνική υποστήριξη (χρυσά χρόνια, ααααχ), όταν με ρώταγε κάποιος “Πως κάνω αυτό;” μπορούσα να απαντήσω “κάπως”;!
Ελπίζοντας να μην φανώ μονότονος, σήμερα βαριόμουν σπίτι και αποφάσισα να κάνω το πρώτο μου πορτραίτο σε MS-Paint. Και ποιο καλύτερο μοντέλο θα μπορούσα να βρω από την queenie; Τα μάτια είναι fail και φαίνεται οτι κάπου στην πορεία βαρέθηκα, αλλά α) έχει πάει 1:30 πμ και β) έβαλα σαν όρο πως δεν θα κάνω ούτε copy-paste ούτε rotate ούτε τίποτα. Και δεν πρόκειται να κάτσω τέτοια ώρα να σβήσω και να ξαναζωγραφίσω με freehand τα μάτια. Σόρι queenie!!

Όχι ιδιαίτερα άσχημα για πρώτη φορά ε;
Κατά καιρούς έχω λίγο παραπάνω χρόνο στη δουλειά ή κάνω ένα διάλειμμα και σηκώνω το κεφάλι από τα τιμολόγια, τα Ε1 και τα ΦΠΑ, γεμίζω την πίπα μου και ανοίγω το paint και ζωγραφίζω ότι μου κατεβαίνει στο κεφάλι.
Αποφάσισα λοιπόν να φτιάξω μια κατηγορία και να τα δείξω στον κόσμο! Το σημερινό ms-paint madness είναι εμπνευσμένο από τη συνειδητοποίηση οτι ο διάδοχος του Χριστόδουλου λέγεται Ιερώνυμος (ναι, τώρα το έμαθα), και άρα κάποια σχέση θα έχει με τον Geronimo, τον αρχηγό των Apache.

Ιερώνυμοοοοο!

Geronimooooo!
Καταπληκτικός διάλογος μεταξύ εμού, της κοπέλας που έχουμε για εξωτερικές δουλειές και ενός buttertroll στο γραφείο:

Σαν δίδυμοι!
Εξωτερική: Πως και ασχολήθηκες με τη λογιστική;
Εγώ: Ε, λόγω του πατέρα μου κυρίως, και μου αρέσει έτσι κι αλλίως, έχει λεφτά, μπλα μπλα
Εξ: Έπρεπε να γίνεις φιλόσοφος
/προσπαθώ να μη γελάσω και επιστρέφω στη δουλειά μου
Εξ (στο Buttertroll): Δεν συμφωνείς; Δεν έπρεπε να γίνει λογιστής
Buttertroll: Τι έπρεπε να γίνει;
Εξ: Φιλόσοφος!
Β: Γιατί καλέ;
Εξ: Κοίτα τον, ίδιος ο Σωκράτης είναι!
Β: Όχι ρε, ο Σωκράτης ήταν άσχημος!
Σήμερα ήρθε μια κυρία και ζητούσε να αγοράσει χαρτοπετσέτες. Σε λογιστικό γραφείο. Και θυμήθηκα έναν κύριο που έχω καιρό να δω. Ο εν λόγω κύριος, αξιολογότατος πρέπει να παρατηρήσω, έρχεται σχετικά συχνά εδώ και μας ζητά να του δακτυλογραφήσουμε επιστολές επιχειρηματικού περιεχομένου. Προφανώς λόγω ιδιωτικού απορρήτου δεν θα παραθέσω ούτε το όνομά του ούτε τους παραλήπτες των επιστολών. Αλλά γαμώτο δεν μπορώ να μη δώσω μερικά αποσπάσματα.

Δεν θα γλυτώσεις Σαϊνη!
Είναι Έλλην του εξωτερικού “και με τεράστιο δίκτυο γνωριμιών” και γράφει σε κόσμο να τους “ψήσει” για τις επιχειρηματικές του ιδέες ή για να ζητήσει λεφτά. Πολλές φορές στα αγγλικά, τα οποία αφ’ ενός μεν είναι απαράδεκτα, αφ΄ετερου δε τα υπαγορεύει σε μια κοπέλα που δεν νομίζω να έχει καν το Lower. Γράφει επιστολές σε χρισμένους Sirs και ξεκινάει την επιστολή με “Dear Richard” ενώ τους έχει γνωρίσει μια φορά και αν. Στέλνει την ίδια επιστολή σε 14 (ακριβής αριθμός) Έλληνες πολιτικούς και τους καλεί να συζητήσουν τις ιδέες του.
Ιδέες οι οποίες “The cost [...] could be a few hundreds thousand euros depending to the size as well as a few dozen thousand euros per month for the operation”. Γιατί τόσο λαρτζ είναι ο κύριος.
Ανακαλύπτει καταπληκτικά χρέη τα οποία ζητάει με τους πιο ευφάνταστους τρόπους: “And by the way, I was not going to mention it but now I will, your father “God bless his soul” owns me 38.000,00 £” και συνεχίζει “I trust you treat the above is dept honerably”.
Στέλνει επιστολές σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών λέγοντας οτι έχει πρόβλημα με τις υπηρεσίες τους (καλά μέχρι εδώ) και προσθέτει: Με ένα πρόχειρο υπολογισμό έχω ζημιωθεί στο διάστημα που είμαι συνδεδεμένος μαζί σας τουλάχιστον 15.000 €. [...] Παρακαλώ για τελευταία φορά εάν δεν με πληρώσετε το ποσό που διεκδικώ θα δώσω το θέμα στους δικηγόρους μου τους Άγγλους [...] Εάν δεν πληρώσετε τις 15.000 € εντός επτά (7) ημερών θα λάβω όλα τα μέτρα δια να διεκδικήσω τα συμφέροντά μου”.

ΜΟΥΑΡΧΑΡΧΑΡΧΑΡ
Δηλώνει αγανακτισμένος προς την εταιρεία ασφάλισής του ξεκινώντας ως εξής: “I have never seen in my life of approximately 55 years as an international business men and international business advisor to large companies such an unprofessional and messy treatment of the company towards a client” και καταλήγει σε τόνους Dr Claw λέγοντας “Now, lets see how you get out of this labyrinth that you have created with your aim not to pay anything which eventually will cost you a lot if you are investigated properly.”
Ο τύπος είναι πρότυπο και μπορώ μόνο να ελπίζω πως όταν μεγαλώσω θα γίνω κι εγώ σαν αυτόν!

Μμμμμμμμμ
Option #5

Option #1
Να στέλνεις τη γυναίκα στη δουλειά να βγάλει τον επιούσιο και να παίρνεις τη μέρα off. Τώρα έχω όλη μέρα μπροστά μου να κάτσω στον καναπέ, να τελειώσω τη βιβλιοθήκη, να παίξω κανένα παιχνίδι, να εγκαταστήσω το ubuntu, να γράψω καμμιά σελιδούλα για τη γαμημένη πτυχιακή που την ξεκίνησα και μόλις έμαθα οτι παίρνω παράταση την έγραψα (όχι στο word, στα παλιά μου τα παπούτσια) μέχρι να ξανασφίξει και να συνειδητοποιήσω οτι omg έχω 3 μέρες ακόμα, να κατεβάσω την οροφή στο αυτοκίνητο και να πάω μια βόλτα (τρελλή λιακάδα σήμερα)… The possibilities are endless!

Option #4

Option #2

Option #3

ομ νομ νομ
Αυτό αντίκρυσα όταν έκατσα στο γραφείο μου σήμερα! Και αμέσως θυμήθηκα το σπίτι της γιαγιάς μου, αυτές τις καραμέλες, τις άλλες τις Ο-ΜΑΜΙ, τη γεύση των μπισκότων μιράντα βουτηγμένα στον ελληνικό καφέ, τα στραγάλια και τα φυστίκια σε σκούρα καφέ ξύλινα μπολάκια, τον παππού μου να πίνει ούζο και μεζέ στο μπαλκόνι λύνοντας σταυρόλεξα, το κελάηδημα του Κωστή (το καναρίνι του παππού), και εγώ με την αδερφή μου στο δωματιάκι να ζωγραφίζουμε και να ανοίγουμε τα συρτάρια. Δεν βλέπω σπάνια τις συγκεκριμένες καραμέλες αλλά δεν ξέρω.. Αυτή τη φορά μου έκατσε λίγο πιο καλά. Γειά σου παππού.